ساعت ٣:٤٣ بامداد يكشنبه ست و من هنوز بيدارم و دارم از شدت دلتنگي براي پسرا خفه ميشم. نه اينكه فكر كنيد طفليا هر شب ابن موقع بيدارن ، نه! اما همين كه معلوم نيست كي دوباره ببينمشون داره منو ميكشه. خدايا به نظرت بس نيست؟

* امروز حال عمومیم از همیشه بدتره.
* سالها با یکی دوستی و چقدر کم ممکنه بشناسیش.
* بدترین نوع سوختگی مربوط میشه به سوختگی ناشی ازتهمت.

*درد رو باید فقط برای خودت نگه داری . وقتی به کسی میگی دردت چند برابر میشه.

* امروز صبح که بیدار شدم بلافاصله پسرا رو با واتز آپ گرفتم. هیچکدوم حاضر نشدن تو دوربین نگاه کنن. میترسن از این هیبتی که پیدا کردم.

* خسته و ناامیدم. ناامیدتر از همیشه.

* نمیدونستم به چشم بقیه انقدر هنرپیشه ام. همیشه از هنرپیشگی بدم میومد.

هر روز این موقع داشتم تدارک شام شبشون رو میدیدم. کاش بودن براشون ماکارونی درست میکردم.

دلم برای دست کشیدن بین موهای فرفری و قشنگشون ضعف میره. کاش فرصت بشه بازم ببینمشون.

پی نوشت: صدای نفس کشیدنم گوشم رو اذیت میکنه. یه چیزی از تو هُرهُر ميكنه.

ساعت ۷ دقیقه بامداد روز سه شنبه ست. تازه دو روز و هفت دقیقه گذشته. اما انگار یه عمره.

انگار از ته گوشم زخمه تا ته گلو و انتهای ریه. با هر نفسی که میکشم مثل اینه که کبریت روشن میکشن روی زخم.

این روزا همزمان دلتنگی و دلنگرانی و ترس و ناامیدی و خشم و خستگی و ضعف رو تو وجودم حس میکنم. و انقدر شدت این حس ها زیاده که قدرت فکر کردن به هر چیزی از جمله دلیل به جود اومدن این احساست رو از دست دادم . ساعت ها و دقیقه ها از دستم فرار میکنند و من فقط

تازگیا شبا انقدر بلند شدن یا از اول اینطوری بودن؟

عفونت ریه به لطف داروهای رنگارنگ تموم شد و رفت پی کارش. پسرا بعد از حدود یک ماه برگشتن خونه، شیرین تر از قبل !

* کاش فقط برای چند روز اوضاع آروم بمونه. هنوز درد قبلی سرجاشه که با یه درد جدید سورپرایز میشی.

* احساس می کنم وسط یه جنگل زندگی میکنم که با جادوی سیاه طلسم شده . آدماش هم تبدیل شدن به سیاه ترین و کثیفترین هیولاهایی که دنیا به خودش دیده.

چند وقتی است دو دلم برای نوشتن. بهتر است بگویم هنوز از بهت درنیامده ام. اما نوشتن برای من حکم مداوا دارد . مداوا که می گویم نه اینکه زخم را تمام و کمال ببندد و هیچ ردی هم روی پوست نماند .نه ! فقط کمی آرامتر می شوم. کمی بیشتر تاب میاورم. بیشتر تحمل می کنم این جنس درد را . وگرنه جنس درد از آن جنسی است که روی زخم رویه می بندد . ظاهرش بدشکل است و دل آشوبه می آورد . اما به کوچکترین ضربه ای رویه باز می شود ، زخم خونریزی می کند و تو می دانی تا آخرین لحظات درد را